Zuid-Afrikaanse regering stappen om ontheemde Zimbabwanen te helpen

Zuid-Afrikaanse regering haar inspanningen om te helpen ontheemden Zimbabwanen

Geplaatst door ZDN op 1 februari 2010

De kleine tentjes slapen 8 personen. De warmte en overbevolkte omstandigheden hebben geleid tot een uitbraak van tuberculose in het kamp.

Ze komen door de vrachtwagen elke weekdag 's avonds, hun gezichten en lichamen vermoeide verwelkt na twaalf uren fruit plukken in de verzengende hitte. Ze zijn blij om thuis te zijn. Maar voor deze Zimbabwanen in De Doorns, een kleine stad in de schilderachtige Hex River Valley ten noordoosten van Kaapstad, home is een tented gemeenschap op alleen de stad sportveld. De bijna 1500 vooral Zimbabwaanse vluchtelingen zijn hier al sinds november, toen xenofobe aanvallen uitbrak in de nabijgelegen townships. Boze inwoners joeg hen uit hun huizen, hen te beschuldigen van het stelen van hun baan.

"Ik was erg bang", zegt Tsungai Chavhunuk, 30, die in het kamp woont met haar man en 2 jaar oude baby. "Het was de eerste keer in mijn leven dat ik had bedreigd zo hard."

En de intimidatie en misbruik bleef het niet bij. Chavhunuk, die hier kwamen uit Harare drie maanden geleden, zei de Zuid-Afrikanen en Zimbabwanen werken samen aan de boerderijen, waar de spanning is schering en inslag.

"[De Zuid-Afrikanen] zijn ruwe bij het werken", zegt Chavhunuk. "Ze vertellen ons om terug te gaan naar Zimbabwe."

Ook staan op de stoep buiten het vluchtelingenkamp, zijn beledigingen geslingerd op de Zimbabwanen van passerende vrachtwagens.

"Ga terug naar Mugabe!" Roepen ze. "Ga terug naar Zimbabwe u kuirikuiri ',' een denigrerende term voor" buitenlander. "

Aanhoudende politieke crisis in Zimbabwe en de economische ineenstorting heeft geleid tot naar schatting 3 miljoen Zimbabwanen op de vlucht naar naburige Zuid-Afrika op zoek naar een beter leven, maar zelden hebben ze het vinden. Rampant werkloosheid, erbarmelijke leefomstandigheden en xenofobe aanvallen zijn enkele van de vele uitdagingen voor Zimbabwanen die komen naar dit land. En de situatie zal verergeren als duizenden blijven hier komen dagelijks.

"Mensen zijn nog steeds te gieten over de grens", zegt Braam Hanekom, voorzitter van de rechten van vluchtelingen organisatie People Against lijden, onderdrukking, onderdrukking en armoede (Passop), die hulpverlening is een toonaangevende rol in de De Doorns kamp. "De De Doorns situatie is symptomatisch voor een veel breder probleem. Meer mensen een ramp. "

De moeilijke omstandigheden leiden tot spanningen tussen het kamp bewoners.

Maar de Zuid-Afrikaanse regering neemt maatregelen om een dergelijke ramp te beperken. In april 2009 heeft het Ministerie van Binnenlandse Zaken (DHA) kondigde een nieuw systeem om de juridische status van de Zimbabwanen in Zuid-Afrika te regulariseren, en het ook geplaatst een moratorium op uitwijzingen van de Zimbabwaanse onderdanen. Tot vorig jaar werden 17.000 Zimbabwanen gedeporteerd elke maand door Zuid-Afrikaanse autoriteiten, volgens de Verenigde Naties en DHA cijfers. De overheid nieuwe houding is een sterk vertrek uit haar eerdere beleid van intimidatie, arrestatie en deportatie.

"De nationale overheid is zeer volwassen over deze situatie", zei Hanekom. "Binnenlandse zaken is bij het nemen van de crisis serieus nemen en ze niet proberen te vegen onder het tapijt."

President Jacob Zuma is ook toegenomen druk op Zimbabwe om de bestaande problemen een bedreiging voor de regering van nationale eenheid op te lossen. Uiteindelijk is de duurzame oplossing ligt in het creëren van een politiek en economisch stabiele omgeving in Zimbabwe. Het merendeel van de Zimbabwanen in de De Doorns kamp zeiden dat ze willen terug naar huis, maar het is te gevaarlijk en ook niet economisch levensvatbaar zijn.

"Als ik terug ging ik zou zeker sterven", zegt Happy, 25, een voormalig lid van de Zimbabwe Nation Army (ZNA), die het land ontvlucht om politieke vervolging te voorkomen. Hij heeft ervoor gekozen zijn laatste naam voor bezorgdheid over de veiligheid openbaar te maken.

"Ik zou graag naar huis te gaan, thuis best", zegt Linda Shamu, 27, die hier al zes jaar. "Maar we moeten veranderen in het land voordat we terug gaan." Shamu liet twee kinderen in Harare. "Ik mis ze heel veel," zei ze. "Soms heb ik alleen maar huilen."

Als zij niet kunnen terugkeren naar Zimbabwe net niet, hun hoop te worden geïntegreerd in de gemeenschap. Maar burgemeester Charles Ntomi, wiens telefoon leek te worden losgekoppeld van vorige week, heeft gezegd dat re-integratie is niet mogelijk in dit stadium. De lokale bevolking zei dat ze volhouden dat ze zouden de Zimbabwanen verdrijven als ze probeerden terug te keren.

"We zullen hen braai en zet ze in KFC als ze terugkomen," Pastor Frank Henke vertelde de Cape Argus. "Er is voor hen geen plaats hier."

Een plaatselijke winkelier zei dat het geweld is toegenomen in de gemeenschap sinds de Zimbabwanen verhuisd inch Ze zei dat de lokale bevolking waren ook boos dat hun kinderen niets hadden om te sporten, als het vluchtelingenkamp wordt gebouwd op de enige sportveld in de stad.

Afgelopen dinsdag Hanekom een ontmoeting met Labour minister Membathisi Mdladlana van de crisis in De Doorns, een bijeenkomst die Hanekom zei betekende de nationale overheid zich inzet voor het oplossen van de kwestie te bespreken.

"Het hebben van de Minister van Arbeid naar ons luisteren was een enorme blijk van vertrouwen", zei Hanekom. "Het vertelt ons dat ze het serieus neemt."

Vrouwen staan in lange rijen in de hitte, wachtend om luiers te verzamelen.

Maar omstandigheden in het kamp verslechteren. Elk klein, langwerpig-vormige tent slaapt acht mensen, en de intense hitte en overbevolkte omstandigheden hebben geleid tot een uitbraak van tuberculose en diarree bij de baby's. Mike Moyo, 34, voorzitter van het Comite voor de ontheemden in het kamp, zei dat er geen kliniek of medicijnen in het kamp, met de enige optie zijn om een aanval te riskeren en om de lokale kliniek lopen op 800 meter afstand.

"Er waren diensten in de eerste week, is geen", zegt Moyo.

Hij zei dat Xhosa verpleegkundigen in de kliniek zou de zieken weg te sturen, zonder hen te helpen. Dit getuigt van een Artsen zonder Grenzen rapport van juni 2009 waaruit bleek Zimbabwanen in het hele land werden medische zorg ontzegd op basis van hun etniciteit.

De De Doorns aanvallen zijn een van een golf van xenofobische aanvallen tegen Zimbabwaanse burgers in Zuid-Afrika in de afgelopen jaren. Aanvallen mei 2008 geleid tot 62 doden en de verplaatsing van duizenden in het hele land.

"Wij behoren tot een moeder, een continent", zei Happy. "Waarom moeten we vechten?"

Alle foto's met dank aan PASSOP