Marching ... en piekten voor de Mensenrechten
Geplaatst door ZDN op 11 december 2009
Harare, donderdag 10 december 2009
Vandaag is het Internationale Dag van de Mensenrechten. ZIMRIGHTS organiseerde een vreedzame demonstratie begint om 10 uur. Ik was zo opgewonden gisteravond een deel van een grote (niet te weten hoe groot?) "Legale" demo die ik uit een oud wit t-shirt en met een hele fles nagellak versierde mijn t-shirt voor-en achterkant . Mijn vriend liet me af buiten ZIMRIGHTS en er waren letterlijk duizenden mensen het dragen van de mensenrechten t-shirts en de uitvoering professioneel gedaan plakkaten. Ik was overigens de enige bleke gezicht in de menigte, maar wat een geweldige ontvangst. Een paar onderkant waggles en de scène werd gezet!
De politieagenten in de escort auto (ja, de demo was de politie begeleid ook, ambulances) waren professionele - er was gewoon geen agressie overal. ZIMRIGHTS 'organisatie was briljant - iedereen werd gecontroleerd, maar erg enthousiast! Ik moet toegeven dat ik niet goed in zijn om in grote mensenmassa's, met dank aan de behandeling Zanu-PF de afgelopen 11 jaar, maar vandaag was heel erg bijzonder. Halverwege naar onze bestemming, Unity Square in het centrum van de stad, werd ik ululating, draaiende en net houden van een vleugje van de vrijheid van meningsuiting, toen een dame kwam en nam mijn rechterhand en een man nam mijn linkerhand, die me vertelde dat "we "waren samen voor de duur, en dat zij bij me blijven in opmars, zo lief .. Hoe Zimbabwe.
De politie waterkanonnen zijn geplaatst rond, maar als ze waren opgenomen in de geest van de dag dat ze zou zijn gekomen en zacht water besproeien meer dan 4000 plus warm en bezwete lichamen. Maar dat is blijkbaar niet geschreven in het Politie Reglement van Orde!??
Een podium was opgezet in Unity Square, luidspreker systemen en alle leiders van het maatschappelijk middenveld gaf een minuut Spiel. Het ligt buiten mijn literaire grenzen te beschrijven de energie van de mensen die er vandaag de dag, de gevoelens, de kameraadschap. Ik stond in de zon te luisteren naar de toespraken bij een dame schoof naar me toe en schaduw me met haar paraplu. Geen woord. Ze was er gewoon.
De tweede demo was met Zim Lawyers for Human Rights, hebben een flink aantal van hen verdedigde al onze familie op een bepaald moment of een andere in de afgelopen 11 jaar. Het was een voorrecht om met hen te marcheren. Ze ging uit van de High Court, (t-shirts en paraplu's ter herdenking van Dag van de Mensenrechten werden gegeven aan deelnemers) en uit gingen we onder leiding van een Schotse Pipe Band! Onze Minister van onrecht niet lijken de petitie (niet echt zeker wie gebruik heeft gemaakt het?) En daarna de kleine maar geweldige band van de advocaten van de mensenrechten marcheerden door de stad naar het park achter Monomatapa Hotel, waar een kleine ceremonie werd gehouden rond het aanvaarden "Mensenrechten Tree".
Gisteren vond ik een vogeltje gedaald van een nest. Het was zo goed met me te voeden sprinkhaan stukken en wormen, maar toen ik thuis kwam vanmiddag het stierf. Ik denk dat God stuurt me berichten in verschillende vormen, omdat het kijken naar het sterven gewoon een niet te stoppen stroom van tranen uit! De zeven militairen die stierven van marteling twee weken geleden, de honderden mooie mensen die zijn gemarteld en gedood in de afgelopen tien jaar (niet te vergeten Gukuruhundi), hoe velen zijn nog vermist "vermoedelijk dood" van de staat vorig jaar gesponsord en gepleegd geweld ........... en ik ben nog steeds huilen!!
Het punt dat ik maak, is dat naar mijn bescheiden mening, wij als Zimbabwanen hebben moeten tegenhouden zoveel woede, zoveel emoties, zoveel pijn en verraad, en hebben net om door te gaan (zoals een hamster in een rad, omdat als je echt uit, je nooit meer terug zou weer aan) en alles wat er nodig is een raam van de vrijheid van meningsuiting (de politie zijn professionele in plaats van het slaan van sh ** uit u) - dat is het geen wonder, emoties te overwinnen een! Vandaag de dag (ondanks de tranen nu!) Heeft mij meer hoop dan ik heb gehad in een lange tijd.
Zimbabwe is het waard!!
Post antwoord
